zobaczymy co się stanie

Dwuczub perkoziasty

2010-08-06T03:53:00.000-07:00

a w kałuży...

2010-08-06T03:51:00.000-07:00

Zięba

2010-05-29T12:38:00.000-07:00

Jak po niemiecku jest "Czyżyk"

2010-03-17T10:07:00.000-07:00

Czyżyk - samica

Co ma Janosik do ptaków?

2010-01-28T06:08:00.000-08:00

Jest jedna nić która łączy znany serial telewizyjny PRL oraz ornitologię. To właśnie ten niepozorny ptaszek z rodziny drozdowatych dał imię chyba najbardziej charakterystycznej postaci z bandy janosika. Napewno pamiętacie wielkiego, ciemnowłosego jegomościa, który uwielbiał gorzałę i mięcho z rusztu- miał na imię Kwiczoł.

Kwiczoł to ładna ptaszyna wielkości gołębia, ale nie jest łatwa do wypatrzenia. Umie się skamuflować w koronach drzew miejskich parków. Bardzo trudno ją zidentyfikować, bo wszystkie drozdy są bardzo podobne do siebie.

wiem co się stanie w styczniu

2010-01-11T05:53:00.000-08:00

Klasycznie- załoga Hordy robi wolontariat (polecam zdjęcia na picasa -> )

GRATULACJE!

2009-12-14T14:09:00.000-08:00

Jolancie- gratulujemy!

2009-12-08T01:35:00.000-08:00

Brudny Harry, Wredna Tuja , Dziki Joe

2009-12-07T14:24:00.000-08:00

Mistrzostwa- jak to robią nasi

2009-10-05T01:14:00.000-07:00

Prawdziwa charakteryzacja
Prawdziwy wypadek samochodowy

Prawdziwe zaangażowanie

Prawdziwa satysfakcja

Tylko pieniędzy nikt nie dostawał... i dobrze!

poprostu

2009-10-04T06:49:00.000-07:00

podoba mi się życie...

przyszło mi to dziś do głowy,
czy wy też czasem tak macie?

autobiografia

2009-09-25T02:56:00.000-07:00

Miałem 12 lat gdy kupiłem pierwszą kasetę. Były to czasy, w których ciągle nie wychodziły z mody proste, grungowe dzwięki. Nabyłem album Nirvany "Nevermind", ze słynnym bobasem w wodzie. Słuchałem tego non stop- dopóki baterii w walkmanie starczyło. Pamiętam, że ważne było nauczyć sie tańczyć do tej muzyki, nie było to proste, bo głównie trzeba pogować, a jak ma się 12 lat....

Dalej nadeszły czasy w których moją głowę wypełniły dźwięki the Beatles. Można śmiało stwierdzić, że przeżyłem wtórną beatlesomanię. Na głowie zapuściłem bujną czuprynę, a gitary używałem tylko do prób odtważania "Yesterday", "Help" czy "Let it be". Moją miłość do żuków wspomagał ojciec, który również był pochłoniętym ich słuchaczem. Mieliśmy w domu wszystkie albumy, plakaty, teksty piosenek... Prawdziwy Twist and Shout!

Wtedy też nadeszły czasy gimnazjum i pierwszych występów scenicznych. Początkowo grałem nagitarze elektrycznej i razem z paroma kolegami założylismy prawdziwą kapelę! Pamiętam, że byliśmy gwiazdą szkolnych imprez typu- rozpoczęcie/zakończenie roku szkolnego. A graliśmy wszystko co się dało, ale głównie piosenki zespołu Łzy i Pidżama Porno. Raz zorganizowaliśmy koncert podczas szkolnej dyskoteki; ustawiliśmy scenę z ławek szkolnych, załączyliśmy sprzęt i zagraliśmy 3 piosenki. Generalnie około 20 osobom się podobało, reszta wolała nie słuchać amatorskiego zespołu !STOP!. Na gitarze słabo mi szło, więc szybko przeżuciłem sie na bass, gra była znacznie łatwiejsza. Oczywiście nigdy nie nauczyłem się w pełni grać na tym instrumencie.
Zespół !STOP! zakończył sie wraz z końcem gimnazjum... w swoim dorobku miał 5-6 "koncertów" i dwa własne utwory, których dziś nawet nie potrafiłbym odtworzyć.

Czasy liceum stanął pod znakiem zespołu KULT i zacnej twórczości Kazika Staszewskiego. Miałem zgrane na komputer płyty z projektu KNŻ i bardzo lubiłem ostre, często wólgarne słownictwo. Można stwierdzić, że przestała być ważna muzyka, teraz celny tekst był najważniejszy. Chyba nie tylko mi się to udzieliło, bo hip-hop ciągle królował wśród moich rówieśników. Ja nigdy nie podzeilałem ich entuzjazmu do "muzyki ulicy", no może oprócz jednej kasety Eminema którą kiedyś sobie nabyłem.
Był też nowy zespół "Entropia", w którym grałem na basie. Graliśmy dużo Nirvany, ale było też znacznie więcej własnych utworów.
W połowie liceum pojawiła się również fascynacja Red Hot Chilli Peppers... tródno powiedzieć skąd.
Gdy kończyłem szkołę średnią, nastały czasy kiczu, które mam wrażenie, że trwają do dziś na polskiej scenie muzycznej. Ludzie od zawsze lubili Ich Troje, to była muzyka która dawała ludziom fun, ale gorzej, jak młodzież zaczynała widzieć w takich jak oni swoich idoli! Pojawiło się mnóstwo artystów jednej piosenki.

Początek studiów stały się czasem, kiedy przestałem słuchać jednego rodzaju muzyki. Polubiłem wszystko co wpada w ucho, Manu Chao, Rammstein, RHCP. Wszystko mi się wymieszało, ale ciągle stałem daleko od prostego popowego grania. Brzydziłem się tym.

To jednak również uległo zmianie. Nie wiem czy wypalił sie we mnie bunt, stępiło ucho, czy znudziło się rockowe brzmienie. Podczas rocznej pracy w klubie Stodoła, nasłuchałem się bardzo wielu zespołów reprezentujących wszystkie style grania. Słucham teraz wszystkiego co uważam za ciekawe. Nie wstydzę sie tego, że tworzę sobie playlistę złożoną z Pink, Lao Che, Tatu, T.Love i Strachów na Lachy. To jest muzyka która daje mi radość i powoduje że robię sie zrelaksowany.

Nieminiej ciągle wracam pamięcią do czasów gdy lubiłem słuchać Elektrycznych Gitar, Myslovitz, Hej czy starego, dobrego Kazika. Będę zawsze mówił, że ta muzyka to właśnie moje czasy.a zdjęcie do własnej interpretacji... bez komentarza

Ptaki lubią.... towarzystwo

2009-09-22T11:24:00.000-07:00

I wracamy do świata przyrody, która niegdyś była nieodzownym elementem naszego życia, a dziś niestety została tłem dla wyjazdów wakacyjnych czy urlopowych. Swoją drogą... szkoda

Nie wyobrażam sobie świata bez ptaków. O ile los myszy polnej, turkucia podjadka, czy lisa jest mi zupełnie obojętny, o tyle nie wytrzymał bym w lesie bez ptaków. To one powodują, że las ma swoje własne tło muzyczne. Bez ćwierkotu ptaków, byłby jak MTV bez dzwięku.

Codziennie, od około 6 rano budziły mnie głośne popiskiwanie stadka bogatek. Żerowały na młodych brzozach tuż nad moim namiotem. Zawsze gdy słyszałem, że są naprawdę bliskio - wybiegałem z namiotu w gatkach i koszulce i fotografowałem co tylko się dało.

Bogatka należy do rodziny ptaków sikorowatych, a rzędu wróblowych- stąd budowa ciała zbliżona do dobrze nam znanych wróbli. Jednak jej ubarwienie jest znacznie ciekawsze i rzucające się w oczy. Jest ptakiem bardzo pospolitym, ale niewiele osób wie jakie ten ptak ma zwyczaje. Postaram się o kilku opowiedzieć. Częściowo będzie to moja własna obserwacja, a częsciowo wiedza zdobyta u dr Marka Kellera, który prowadził zajęcia z ornitologii na SGGW.

Na obozie w lesie dużo miałem okazji do obserwowania zachowania tych ptaków. I przy szeregu zachowań standardowych, które łatwo wyjaśnić, jedna była dla mnie nowością. Otórz wielokrotnie spacerowałem po lesie szukając tych właśnie ptaków i prawie zawsze znajdywałem je przy bawiących się dzieciakach. Tak jakby interesowały się co też dzieje sie w ich lesie. Może to krzyki działały na nie, a może obawa przed drapieżnikami... Ale tak jakby celowo trzymały się blisko ludzi. Widać- towarzyskie bestie!

Od profesora usłyszałem również o niezwykłej pamięci tych małych ptaszków. Bogatki zimują w polsce (stąd zostawia im się słoninę na drucie), ale wyżywienie to nie jest prosta sprawa, więc przed dadejściem zimnych dni- chowają sobie pokarm w różnych schowakach. Każdy orzeszek, każdy chrząszcz w innym miejscu. W końcu przed zimą, sikorka musi zapamiętać ponad 1000 kryjówek. Radzi sobie z tym wręcz zadziwiająco i w jednolitym borze sosnowym, znajduje każdą skrytkę (o ile mysz jej wcześniej nie rozszabruje).

Takie "zwykłe" zwierzęta mają w sobie jeszcze mnóstwo ciekawych rzeczy do pokazania. Trzeba tylko udać się na ich pokaz i choć przez chwile wczuć sie w rolę małego dziecka obserwującego coś zupełnie nowego.

Mistrzostwa Ratownicze- jak to robią inni

2009-09-21T06:18:00.000-07:00

Prawdziwa charakteryzacja
Prawdziwa zima

Prawdziwa pierwsza pomoc

Prawdziwa radość

Prawdziwe ognisko

Pieniądze też były prawdziwe....

by Medicover

przez szkło na świat

2009-09-02T04:01:00.001-07:00

Robienie zdjęć jest trudne. I żeby nie było wątpliwości- robienie zdjęć przyrodzie jest jeszcze trudniejsze. Przekonałem się o tym zaraz po założeniu nowego obiektywu (Sigma 70-300 Macro) przeznaczonego właśnie do cykania fotek naturze. Prawdę mówiąc oczekiwałem, że jak zrobię dużego zooma to sfotografuję wszystko. Nic bardziej mylnego.
Od początku sierpnia na celu miałem perkozy żerujące na jeziorze. Początkowo nawet z lornetką ciężko było mi zidentyfikować z jakim ptakiem mam do czynienia. Czaiłem się długo, bo Perkoz Dwuczuby unika ludzi, a do unikania ma unikalne sposoby. Płynie sobie taki po jeziorku, zazwyczaj do brzegu się nie zbliża, ale gdy już uda się go na tym przyłapać, bardzo szybko nurkuje w wodę. Nurkowanie ma opanowane do perfekcji- potrafi przebywać pod wodą nawet kilka minut i przepłynąć kilkaset metrów. Pod wodą chwyta ryby, toteż można zauważyć gdzie w danej chwili nurkuje po podskakujących na powierzchni rybek.
Perkozy które obserwowałem to parka razem z dwoma młodymi (na oko 8 tygodniowymi). Młode jeszcze same nie polują, toteż dorosłe osobniki stale kręcą się w ich okolicy i dostarczają im rybek.

Cała przygoda z próbą dobrego sfotografowania perkoza dwuczubego warta była świeczki- są to naprawdę piękne ptaki. Białe policzki, ciemna szyjka i "grzywka" zaczesana do tyłu. Trzeba też wspomnieć, że jest to ptak objęty ścisłą ochroną gatunkową.

To zdjęcie udało mi się wreszcie wykonać leżąc około 45 min na wpół-rozwalonym pomoście, oczywiście bez ruchu. Perkoz wreszcie podpłynął i dał się sfotografować. Naprawdę wspaniałe zwierzę.

ze świata do świata

2009-08-28T08:34:00.000-07:00

Ostatni miesiąc spędziłem na Pomorzu. W samym środku lasu, nad pięknym jeziorem miałem szansę poobserwować dziką przyrodę, porobić parę dobrych zdjęć i porządnie odpocząć. Postaram się opisać kilka ciekawych sytuacji. Na razie, jednak, staram się pozbierać w kupę samego siebie. Takie długie przebywanie w lesie powoduje, że człowiek zapomina jak należy funkcjonować w dużym mieście. To swoiste przejście z jednego świata do drugiego. Potrzebuję krótkiej adaptacji środowiskowej (sądzę, że nie tylko ja- ale każdy kto ze mną tam był).

pierwsza pomoc, nawet tu

2009-07-21T12:48:00.000-07:00

Ciężko mi pisać o tym co dziś zobaczyłem i przeżyłem w centrum Warszawy. Nigdy bym nie pomyślał, że będę brał w tym udział, że będę zbulwersowany, że będę zniesmaczony.

A jednak....

Telewizor dziś włączyłem rano na wiadomości. I zobaczyłem, że w moim mieście dzieje się źle. Jedno z najciekawszych miejsc w stolicy jest polem bitwy. I choć długo czekałem, jak w końcu znikną z horyzontu blaszane hale- zdecydowałem się udać tam, i zadbać by ludzi traktowano przynajmniej trochę- po ludzku.
Zadzwoniłem po Radara i ruszyliśmy w czerwonych polarach z apteczkami do hali KDT. Założenie było takie- idziemy udzielać pierwszej pomocy potrzebującym. Bez względu na to czy będzie to ochroniarz, kupiec, policjant, czy przypadkowa inna osoba. Nie będziemy opowiadać się za żadną ze stron konfliktu.
na miejscu nasz wspólny znajomy, dzięki któremu dostaliśmy się na teren okupowanej blaszanej hali.
To co tam zastaliśmy przeszło nasze najśmielsze oczekiwania, i chyba długo pozostanie w naszej pamięci.

Gaz.
Skąd wziął się pomysł by w miejscach gdzie jest dużo ludzi używać takiego środku przymusu bezpośredniego? Mi zawsze gaz pieprzowy kojarzył się z; a) odparciem ataku napastnika b) odstraszeniem agresywnego zwierzęcia. Dlaczego używa się czegoś co może dotknąć osób trzecich, takich- przypadkowych. Przekonaliśmy się na własnej skórze jak nieprzyjemnie jest zostać potraktowanych gazem pieprzowym.
Zaczyna się od delikatnego swędzenia w nosie i w gardle. Potem zaczyna cieknąć ci z nosa i ciągle musisz dmuchać nos. Potem łapie Cię kaszel, który ciężko jest zatrzymać. Twoje oczy puchną i szczypią tak, że nie możesz ich otworzyć. Zachodzą krwią. Dodatkowo tam gdzie znalazł sie gaz, skóra zaczyna czerwienieć i mocno swędzieć.
Oczy można przepłukać aparatem do płukania, ale skóry nie możesz wytrzeć, bo wcieranie pieprzu jest jeszcze gorsze.
Dlaczego Ochrona używa gazu na oślep, przypadkowo, a najlepiej w jaknajwiększej ilości?

Szefowie Ochrony.
Cóż... można ich rozpoznać po innym stroju niż pozostali funkcjionariusze Ochrony. Tym razem - jasny garnitur, fioletowy krawat, i czarne okulary typu Neo. Mają radio i identyfikator. Ich zadaniem jest mówić. Mówić i nie słuchać. Wydawać polecenia i nie słuchać. Oni rządzą.
Podchodzą do ciebie i wydają ci polecenie.
Najlepiej ich poprostu nie słuchać.
Mieliśmy swój zaimprowizowany punkt medyczny, mieliśmy tam 8-9 osób poszkodowanych. Szef jak dotarł do nas kazał mi mówić co każdemu dolega, bo inaczej wywala te osoby. Rozmowa, jak można sie domyśleć nie trwała długo- i żadna z tych osób nie została usunięta:) Zwycięstwo rozumu, ale jednak trochę żałość...

Ochrona.
Nie była taka zła (oprócz tego gazu). Jak zwykle- ludzie przypadkowi, bez licencji ochroniarskich. Ot-takie 200 osobowe tło dla 20-30 osobowej "grupy szturmowej". Podobno nie wiedzieli, że jadą do KDT, gdyby wiedzieli- nie pojechali by, jak powiedział nam jeden z nich.

Policja
Śmieszna... poprostu

Straż miejska
Jeszcze śmieszniejsza.

Pogotowie Ratunkowe.
Zdecydowało, że nie wchodzi na teren KDT. I konsekwentnie się tego trzymało. Nawet jeśli naprawdę sytuacja wymagała pilnej opieki medycznej- kłujący ból w klatce piersiowej, napad drgawek, poważny uraz dłoni.
Tylko dwu ratowników (jeden miał na imie Mariusz) odważyło sie wejść do środka. Wymieniliśmy się numerami w razie czego (raz się zdażył) . Reszta niestety naprawdę zachowała sie niekompetentnie, a mówimy o 3 załogach PR.

Pierwsza Pomoc
Jak zwykle- ciężka, jak zwykle - satysfakcjonująca, jak zwykle zostawia trwały ślad w myślach.

po 5 godzinach opuśliliśmy KDT jako jedni z ostatnich.
Jestem dumny z tego co zrobiliśmy.

Zostaw to! Głupcze!

2009-07-02T09:21:00.000-07:00

Od jakiegoś czasu zajmuję się uczeniem ludzi, jak ważne jest prawidłowe zachowanie gdy zobaczymy osobę z Nagłym Zatrzymaniem Krążenia (NZK). Pokazuję ludziom z różnych grup społecznych ile zależy od prawidłowo wykonanych uciśnięć klatki piersiowej i użycia defibrylatora AED. I właśnie to ostatnie ostatnio przysporzyła mi trochę zmartwień.

Ostatnio przeczytałem przygnębiającą rzecz. Okazuje się, że NZK dotyka dziś około 700 tys. osób rocznie! Co stanowi około 36% wszystkich zgonów. Za 35 lat procent ma wzrosnąć do 40, czyli prawie co druga osoba z nas, drodzy czytelnicy, może umrzeć właśnie z tego powodu. To naprawdę smutne- bo każdy chciałby doczekać późnej starości.
Jest jednak nadzieja- medycyna ratunkowa i pierwsza pomoc.

By udzielić pierwszej pomocy osobie u której doszło do NZK trzeba uciskać klatkę piersiową oraz użyć defibrylatora. W USA w połowie XX wieku powstał automatyczny defibrylator zewnętrzny. Urządzenie, które może zostać wykorzystane przez KAŻDEGO, kto zna podstawowe zabiegi resuscytacyjne. Jest to niewielka walizeczka w której znajduje się elektroniczne urządzenie, bardzo przyjazne dla użytownika- daje komendy głosowe i wyświetla polecenia które ratownik musi wykonać. Urządzenie to musi znajdować się w miejscach publicznych- i tu pojawia się problem.
Ludzie kradną defibrylatory, ich wartość rynkowa to od 3 do 5tys zł. Nie zważają na to, że często AED to jedyna nadzieja na ratunek! Trudno jest znaleźć słowa by potępić takie zachowanie.
To nie jest kradzież radia czy aparatu telefonicznego- to naprawdę coś więcej. W całej warszawie AED jest pewnie około 100szt. W metrze warszawskim skradziono już 3 defibrylatory zakupione przez Instytut Kardiologii.
Czas zastanowić się co z tym zrobić. Może kamera? Może nadajnik GPS? A może wspólny system rejestracji tych urządzeń, co utrudni sprzedaż?

A może poprostu trzeba wytłumaczyć ludziom, że od tego może zależeć ich życie...

drobny wypadek

2009-06-10T09:18:00.000-07:00

no cóż.. tak bywa, że wypadki się zdarzają.
Przejechałem samochodem swój nowiutki aparat:) A więc pora na uruchomienie foto- rezerwy:)

Pompuj Radar! - powiedział Kazik

cz.II Jak być frajerem! Czyli o błędach w pracy wolontariusza

2009-05-30T10:52:00.000-07:00

A więc sprawy zaszły tak daleko, że muszę napisać drugą część poradnika- jak być frajerem. Może i nie muszę tego pisać- ale chcę.

Ale dziś o czym nieco innym. Z chęcią wytłumaczę, jak być frajerem-wolontariuszem, samym dla siebie, czyli wewnątrz organizacji pozarządowej.

Po primo moja postawa wobec organizatora.
Wewnątrz naszej organizacji jest dużo do robienia, zawsze można znaleźć coś dla siebie! Ale na miłość Boską, jak już się podejmujemy jakiejś pracy- to nie dzwońmy i nie piszmy do organizatora na dzień-dwa przed, że nas nie będzie- bo coś innego będziemy robić dla dobra ogółu. Nie wyobrażam sobie aby w jakiejś poważnej korporacji coś takiego miało miejsce, taka osoba dostaje tzw. bana!

Podobnie jak jesteśmy zapracowani a na coś wcześniej się zapisaliśmy do pomocy- nie dzwońmy z pytaniem- "Czy ja wam jestem potrzebny"? Przecież się zadeklarowałem swoją obecność, więc na pewno organizator wymyślił dla mnie zadanie! Albo mogę przyjść- albo nie, ale nigdy w zależności- "czy jestem potrzebny"?
(zdjęcie od czapy :) )
Po secundo- samo organizowanie czegoś.
Otóż często człowiek nie radzi sobie z zadaniem, lub okazuje się ono bardzo trudne. Nasz mózg działa w ten sposób, że szuka najprostrzego rozwiązania. I zazwyczaj wtedy szuka opcji- jak zrobić, żeby nie zrobić. Mówię takiej postawie stanowcze- NIE! Jeśli czegoś się podjąłem- nie szukam osób które zrobią tę pracę za mnie, nie staram się robić tego- byle by było, upraszczając formę do minimum. A wkońcu biorę 100% odpowiedzialności za ten projekt.

polskie safari

2009-05-24T13:25:00.001-07:00

Ostatni wyjazd za miasto zaowocował wspaniałą przygodą z dziką naturą. A wszystko dzięki temu panu:

A jest to doktor Andrzej Krzywiński. Postać nietuzinkowa- bo jest twórcą wyjątkowej formy reintrodukcji (odtworzenia) populacji ginącego polskiego ptaka- Cietrzewi. Program nazywa się "Born to be free" . Naprawdę efektownie i efektywnie przywraca ten gatunek do natury.
Mowa o ptaszku, który od zoologów nie dostał ładnej nazwy... cietrzew (samiec) i cieciorka (samica) powodują, że kojarzy nam się z czymś mało poważnym, choć to naprawdę piękne i duże ptaki. Samiec jest czarny i ma czerwone "róże" czyli coś w stylu brwi, a samica ma barwy maskujące :)

Prawda o tym gatunku jest bardzo smutna. Ptak jest skrajnie zagrożony... szacuje się, że od lat 70 pozostało ok 5% osobników, a żadne dotychczasowe próby przywracania nie powiodły się. Trzymam kciuki za dr Krzywińskiego.

Oprócz tego- gdy będziecie kiedyś w okolicy puszczy piskiej na Mazurach- zajrzyjcie do Parku Dzikich Zwierząt w Kadzidłowie. Dyrektorem tego zoo jest właśnie dr. Krzywiński. Sam park jest wyjątkowy o tyle- że można poczuć się jak na safari- wchodząc bezpośrednio na teren zagród dla różnych zwierząt (oczywiście nie drapieżnych). Można głaskać, karmić i fotografować wspaniałe zwierzęta.

Piękny orzeł stepowy z ogrodu dzikich zwierząt w Kadzidłowie Gorąco polecam!

premier

2009-05-18T13:38:00.000-07:00

Wiecie dlaczego lubię Donalda Tuska?

Jest podobny do mojego tatya gdyby mój tata został premierem?

W kraju wszyscy czytali by polską fantastkę w rytm "Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band"

a ja?
... może wystąpił bym w "Tańcu z Gwiazdami"

cz.I Jak być frajerem! - czyli o wartości pracy wolontariusza

2009-05-17T02:16:00.001-07:00

Jest to część pierwsza- choć nie wiem czy będą następne.
Spróbuję napisać o tym, o czym mówi się dużo wśród instruktorów znanej organizacji młodzieżowej. Motywacja do pisania o tym wzięła się z rozmowy z Radarem- człowiekiem z którym dzielę trudy pracy w ngo.

Szkolimy znakomitych młodych specjalistów w wielu dziedzinach, poświęcamy wiele czasu na ćwiczenia oraz opiekę merytoryczną zanim młody specjalista samodzielnie zajmie się swoją profesją. Mimo, że mamy wiele satysfakcji i radości- nadal jest to ciężka praca.

Ponieważ jesteśmy znaną organizacją typu non-profit, często inne organizacje ngo, albo samorządy terytorialne chętnie korzystają z naszych usług. Jest to dla nas podwójna radość, kiedy nasi podopieczni są szanowani i porządani do pracy.

Tyle, że często oczekują od nas pracy zupełnie darmowej.

Jak zatem nie być frajerem i z jednej strony dalej mieć szansę zdobywania doświadczenia w praktycznej pracy dla ludzi a z drugiej nie robić czegoś za darmo.
Owszem jesteśmy organizacją która nie daje wynagrodzenia finansowego swoim pracownikom, ale nie znaczy to, że pracujemy z darmo. Jeśli mamy utrzymać wysoki poziom swoich pracowników- musimy w nich inwestować- sprzęt, innych specjalistów, promocję, nowe drogi rozwoju itd. itp.

Radar miał niedawno taką przygodę;
Otrzymał telefon z Muzeum Postania Warszawskiego. Pani organizowała tam jakiś event, na którym mieli się pojawić dorośli i dzieci, z pewnej znanej polskiej firmy. O ile dorosłym łatwo jest zapewnić atrakcje, o tyle z dziećmi jest większy problem- więc zadzowniła z pytaniem czy możemy przysłać do nich 20 (!) pedagogów którzy zajmą się przez kilka godzin dużą grupą dzieci. Oczywiście- zupełnie za darmo.

Trzeba umieć realnie wycenić pracę wolontariuszy. Jak to zrobić w praktyce? Łatwą drogą jest poprostu zasięgnąć informacji o innych organizacjach- jaki mają cennik, a następnie spróbować przyrównać naszą i ich ofertę. Mądrze jest zaproponować niższą cenę niż u "konkurencji". Ale to, przed czym chciałbym przestrzec- to rozmowa o pieniądzach. W naszej organizacji udało nam się trzymać z dala od pieniędzy- dzięki czemu wiele zyskaliśmy. Jeśli nie o pieniądzach- to mówmy o konkretnych potrzebach.

Nie bójmy się rozmawiać z parnerami o tym czego potrzbujemy. Pamiętajmy, że jeśli mamy pracować dla czyjegoś wizerunku- mamy prawo myśleć również o sobie!

W tym tekście nie traktowałem zupełnie o innej sferze naszej służby- która, bez dwóch zdań, powinna być dla nas honorowa i bezinteresowna. Nie mylmy ich :)

first ejderzy

2009-05-10T04:42:00.000-07:00

Juwenalia 2009 to okazja by sprawdzić umijętności ratowników których szkolimy w HSR. I zawsze nachodzą mnie obawy- czy dadzą sobie radę, czy podołają zadaniu udzielenia pierwszej pomocy i czy w końcu zachowają się profesjonalnie.
Prawie zawsze jestem mile zaskoczony! Ci ludzie spędzając dwa weekendy na kursie, ćwicząc , ucząc sie i uczestnicząc w symulacjach, nabywają zdolności bystrego myślenia o potrzebie innych. Dają radę i trochę jestem z tego dumny:) Ale w większości to zasługa ich chęci, determinacji i potrzeby bycia potrzebnym!

przeharcerskość

2009-05-10T04:39:00.000-07:00

Biegaliśmy po lesie jak prawdziwi harcerze. Tyle tylko, że mieliśmy markery do paintballa. Kuleczki są zrobione tak, by nie zanieczyszczały środowiska. Naprawdę polecam!

od ornitologa do strażaka :)

2009-04-26T05:29:00.000-07:00

Poszedłem robić zdjęcia ptakom (żeby szlifować kunszt fotografa), a skończyło sie na tym że gasiłem pożar pod blokiem:)
Gaśnica okazała sie za mała... i trzeba było po czerwonych zadzwonić.

HA! I kto powie, że jestem odważny?!

o złych przyzwyczajeniach

2009-04-25T23:57:00.000-07:00

Kilkanaście dni temu jechałem do Piastowa na warsztaty dla Ratowników ZHP. Podróż SKM była niezwykle przyjemna; cicho, czysto, wygodnie... A samo miasto to typowa prowincja w której na zegarek patrzy się tylko by ugotować jajka:)
W Piastowie unosiły się zapachy ale jeden był szczególnie silny- dym palonej trawy.
Wiosna jest takim okresem w którym Polacy robią porządki. Robią je w domu, garażu no i na swoim kawałku ziemi. Ten porządek, szczególnie jeśli chodzi o łączki i pola, często wiąże się po prostu z podłożeniem ognia, by wypalić trawę. Wypala się zeszłoroczne łodygi, by zrobić miejsce dla nowych, a także by użyźnić glebę. Wydaje się - same plusy! A jednak palenie traw jest w Polsce zabronione!
Problem leży tu w faunie która jest liczniejsza niż nam się może wydawać. Ogrom stawonogów, gadów, płazów i ssaków nie znaczy że nasz areał będzie się ruszał pod stopami. Każde zwierze ma swoje miejsce w tym mikroklimacie. Norki w ziemi zamieszkują chronione ssaki i gady- my możemy o nich nie wiedzieć- ale one SĄ! Ich zabijanie jest zabronione.
Dlatego nie wolno wypalać traw. Trzeba się namęczyć i kupić kosiarkę, albo choćby i kosę (to dopiero sport) . Zwracajcie proszę na to uwagę i zgłaszajcie łamanie prawa:

A oto lokator mojego mieszkania (którego Kasia kazała mi wywalić za okno) Duży, spasiony pająk. Trzeba wiedzieć że jest on bardzo pożyteczny dla człowieka.

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. nr 92, poz. 880) określa:

Art. 124. Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów.
Art. 131. Kto: (...) wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary – podlega karze aresztu albo grzywny.

2009-04-24T11:51:00.000-07:00

hehe... poniosło mnie z długością ostatniego posta:) w ramach przeprosin- prosta sztuka uliczna znaleziona na wydziale Prawa i Administracji UW. Pozdrawiam krawaciarzy!

2009-04-24T11:01:00.000-07:00

Patrząc na motylki fruwające nad kwitnącymi kwiatkami, na wróble beztrosko kąpiące się w kałużach- tworzy nam się w głowie złudne wyobrażenie- błogiej krainy szczęśliwości i dostatku. Nic bardziej mylnego- natura jest poprostu bezlitosna.
I będę mówił tu nie o naturze lawin błotnych w meksyku, czy trzęsieniu ziemi na półwyspie Apenińskim, lecz o naturze naszej- tej w dookoła nas.

Tylko i wyłącznie człowiek wymyślił coś takiego jak opiekowanie się starszą osobnikiem, czy walka o życie dziecka- nawet tego którego szansa na normalne życie jest znikoma.

Gołębie miejskie żyją w stadach, w stadzie jak to w stadzie- jest szef- najsilniejszy gołąb, który wyrzuca z niego stare i niedołężne jednostki. Żaden z gołębi nie doba o to, ile piskląt wyżywił, ile wron przepędził od kawałka chleba. Są wyrzucane ze stada i umierają z głodu i zimna. Nie wierzycie? Zajrzyjcie pod trasę łazienkowską w okolicy ul. Saskiej.

We wszystkich ogrodach zoologicznych zawsze jest problem prokreacji zagrożonych gatunków. Zwierzęta nie chcą rozmnażać się w niewoli- więc każdy potomek urodzony w zoo, należący do zagrożonego gatunku, jest czczony jak bożek... przez człowieka.
Natura działa tu jak wszędzie, i tak stało się także ostatnio w warszawie... z małym tygryskiem. Matka opiekowała się małym tygrysiątkiem parę tygodni ale gdy tylko zobaczyła na brzuchu przepukliny- odrzuciła je i przestała karmić. Nie dała mu szansy na przeżycie- bo ma wadę.

Ostatnio z Kasią odkryliśmy na balkonie gniazdo golębia w którym znajdowało się już jajo. Następnego dnia po jajeczku została mokra plama- zostało zjedzone przez samicę. Szok? To natura... ptaki nie mogą pozwolić sobie na wysiadywania jaja, jeśli gniazdo jest odkryte przez drapieżnika. Tu chodzi o zapotrzebowanie na wapń, które samiczka ma ogromne, woli zjeść jajo i spróbować gdzie indziej.

My- ludzie nie rozumiemy tego zachowania. Nauczyliśmy się, że każde dziecko trzeba ratować (ba- nawet zygotę w ciele kobiety!) a jeśli urodzi się upośledzone- i tak większość będzie się nim zajmowało... Starców nie odrzucamy, ale wykorzystujemy je na funkcji opieki nad naszymi dziećmi, oraz jako mędrców których można prosić o radę.

Jesteśmy wyjątkowym i jedynym w swoim rodzaju gatunkiem. Ale pamiętajmy, że natura tak się nie zachowuje... wygrywa najsilniejszy.

A na zdjęciu- warszawski ogródek przed blokiem i pierwszy tulipan.

Ewolucja dla żółtodzioba

2009-04-23T09:40:00.000-07:00

Odkąd pamiętam, na lekcjach biologii w szkole, później na wykładach w SGGW mówiło się nam o dwu teoriach: Darwinowskiej - teorii ewolucji, oraz Boskim - kreacjoniźmie. Zawsze daje mi to do myślenia- skoro jesteśmy w stanie zajrzeć w strukturę atomu, obejrzeć galaktyki oddalone o miliardy lat świetlnych, teleportować fotony... to dla czego nie jesteśmy w stanie udowodnić- skąd się wziął człowiek na ziemi? Są tylko teorie, w które można uwierzyć lub nie. W szkołach przekonują o słuszności Darwina, w kościele mówią o sile stwórczej Boga. Leżałem ze śmiechu gdy słyszałem wypowiedzi Macieja Giertycha parę lat temu- nie wiedział on chyba, że w końcu księża i naukowcy się porozumieli i powstała teoria, zwana "teistycznym ewolucjonizmem" (taki ewolucjonizm, w którym Bóg trzyma pilota). I faktycznie, to spowodowało, że ludziom powrócił uśmiech na twarzach, jednak nie mi...
Spójrzcie na to zdjęcie, które zrobiłem w warszawskim Zoo. Jest na niej samica szympansa, która założyła sobie zieloną sukienkę z frendzlami. Siedzi teraz na gałęzi i cały czas poprawia tę sukienkę- można by odnieść wrażenie, że chce wyglądać dobrze.

Gdy patrzę na zachowanie tych zwierząt, będących najbardziej spokrewnionymi z człowiekiem, muszę w końcu jasno i z przekonaniem powiedzieć- TAK, za parę milionów lat, ten gatunek będzie podobny do dzisiejszego człowieka, wierzę w teorię ewolucji Darwina. Chyba kreacjonizm przegrał w tym wyścigu do prawdy... a może jest jeszcze coś, co przeoczyliśmy?

cuda

2009-04-21T12:30:00.000-07:00

Mojżesz dostrzegł gorejący krzew? Gorejący to chyba chodzi o to, że płonął? A mi się wydaje, że ten krzew poprostu zakwitł- sami zobaczcie!

Ikona

2009-04-21T02:08:00.000-07:00

Pamiętam jak moja mama malowała obrazy Matki Boskiej dla któregoś z warszawskich kościołów. Widać- Ikea również lubi te klimaty.

Tak wygląda współczesna ikona?

zobaczymy co się stanie

2009-04-21T01:47:00.000-07:00

Jest trochę tak, że każdy człowiek ma tendencję do odchylania płaszcza. Niektórzy robią to w telewizji, niektórzy na katedrze uniwersyteckiej. A ja spróbuję wrzucić parę zdjęć i przemyśleń z tym związanych. Będzie dużo o przyrodzie, roślinach i zwierzętach- ale bez przynudzania. Będzie trochę eksperymentów- za co mi wybaczcie (jak to Kuba mówi- talent mnie męczy).
Pamiętajcie, że jestem jednak trochę amatorem- amatorem fotografii, amatorem słowa pisanego, amatorem komputera.
A więc- czas amatorów!

A na zdjęciu- www.bliscy.pl a może masz coś z Marlin